فلسفه.عشق.تكاپو.اينده

از از خود بيگانگي

Fri, 16 Mar 2012 14:56:00 GMT

بسم الله النور

با توجه به اين که مدتي نبودم تلاشم بر اين است که گزيده اي از پايان نامه تحصيلي خود را در اختيار دوستان قرار دهم و مورد بحث قرار بگيرد از تمامي دوستان که علاقه مند به اين مطالب هستند مشتاقانه پذيراي نظرات و ديدگاه هاي ان ها مي باشم

چکيده:

مفهوم از خود بيگانگي در آموزه ها و انديشه هاي متفکران اسلامي و غيراسلامي تفسيري متفاوت دارد.بررسي علل و ريشه اين تفاوت ها از نظر (سهروردي،حلاج،فارابي،)و کي يرکگور مهم ترين هدف اين پژوهش مي باشد.و چون فرضيه اصلي ما عبارت است از اين که از خود بيگانگي به معنايي که در بين حکماي مسلمان مطرح است با از خود بيگانگي به معنايي که فلاسفه غربي از جمله کي ير کگور مطرح مي کنند متفاوت است و ديدگاه فلاسفه مسلمان قابل دفاع تر است، لذا ما نظرات آنان را در چهار فصل جداگانه مورد بررسي قرار داده و همه اين موارد را با استفاده از روش تحقيق کتابخانه اي در اين رساله مد نظر قرار داده ايم و در فصل پنجم نيز ضمن مقايسه نظرات انديشمندان اسلامي(سهروردي،حلاج،فارابي،)با نظرات کي ير کگور با توجه به آراء و نظرات مطروحه در رساله بيان کرده ايم که از خود بيگانگي به معنايي که در بين انديشمندان اسلامي مطرح است با از خود بيگانگي به معنايي که در نظر کي ير کگور است متفاوت است و ديدگاه انديشمندان اسلامي هم در تبيين عوامل از خود بيگانگي و هم در درمان آن بر ديدگاه کي ير کگور اگزيستانسياليست بر تري دارد.اما از آن جايي که موضوع از خود بيگانگي در رابطه با نوع انسان مصداق مي يابد اشتراکاتي نيز وجود دارد.

کليد واژه:از خودبيگانگي،هبوط، حجاب،ايمان،رياضت،نفس

مرد خدا

Fri, 17 Jun 2011 19:51:00 GMT

خرسند شديم از اين كه امروز رنگي دگر است نه رنگ ديروز

تا شب نشده رنگ دگر شد

گفتند از اين نكته هزار نكته بياموز

فرياد زديم كه چرخ گردون

ليلا تو نداده اي به مجنون

فرياد برآمد ان كه خاموش

كم داد اكر نگيرد افسون

خاموش شديم و در خموشي رفتيم سراغ مي فروشي

فرياد زديم دواي ما كو؟

گويند دواست باد نوشين.....

هوشيار نشد مگر كه مدهوش

اين بار گران بگيرم از دوش

آرام كنار گوش ما گفت:

اين بار گران تو مفت مفروش

از خود به كجا شوي تو پنهان؟

از خود به كجا شوي گريزان؟

بيداري دل چنين مخابان

سخت آمده است مبخش آسان...

هوشيار شديم از اين كه هستيم

رفتيم در ميكده بستيم

با خود به سخن چنين نشستيم...

ما باده نخورده ايم و مستيم؟

مسجد سر راه از آن گذشتيم

بر روي درش چنين نوشتيم..

در ميكده هم خداي بيني با مرد خدا اگر نشيني.....................

فرياد

راستي

Fri, 18 Feb 2011 23:56:00 GMT

دغدغه اصلي امروز شما چيه؟

خدايي از چي شاكي هستيد؟

معادلات زندگي شما بر پايه چي رقم مي خوره؟

ازدواج.............................

درس...................................

بيكاري......................................

نامردي دوستان.......................................

نداشتن هويت..................................

سردرگمي...................................

نداشتن بنيه فكري.............................

نداشتن جهان بيني .............................

اهل كدوم قبيله اي؟..........................

معتقد چه قبله اي؟...................

آيا همه ما مثل هم هستيم؟

خدايي تا حالا به اين درد گرفتار شديد؟

آيا تو زندگي آرامش داريد؟

اهدافي كه دنبالش هستيد تا چقدر براتون ارزش داره؟

واسه اهدافتون چقدر تلاش مي كنيد؟

دوستان چقدر با اين شرايط آشنا هستيد؟

دغدغه فكريتون چيه؟

ويرانگر

Wed, 03 Nov 2010 23:09:00 GMT

به نام آن كه غم عشق را با اميد به عشق درآميخت ،حلقه عشق را به وجود آورد،

نگيني از غم جدايي، غم هجران ،شوق به وصال،

بر آن زد و ان را در انگشتي پر از درد ،پر از مظلوميت،پر از شادي،كرد.

بنام آن كه عشق را به وجود آورد

به نام عشق كه آن را به وجود آورد

به نام آن كه غم عشق را جاري ساخت

به نام خداي عشق

به نام عشق خداي

به نام هيچ در پوچ

به نام وجود قبل از هيچ

به نام هيچ قبل از وجود

به نام دل

به نام غم

به نام خنده

به نام پشيماني

به نام اميد

به نام گريه

به نام سردر گمي

به نام معلق بودن

به نام اظطراب

به نام پريشاني

به نام آرامش

به نام مرام

به نام عقل

به نام دوست

به نام عزيزم

به نام قديم

به نام ازلي

به نام نقاش هستي

به نام حس غم

به نام باران

به نام روز تولد

به نام تنهايي

به نام وصل

به نام خاطره ها

به نام چشمان قشنگ

به نام شك

به نام دستان محبت

به نام رفتن

به نام آمدن

به نام دلهاي شكسته

به نام ساختن

به نام فرصت

به نام دل هاي گرفته

به نام تك درخت عشق

به نام سكوت شب

به نام شبهاي مهتابي

به نام غم من

به نام غم تو

به نام تب من

به نام تب تو

به نام دل من

به نام دل تو

به نام شب من

به نام شب تو

به نام ديروز

به نام امروز

به نام فردا

به نام آن كه باغهايي پر از پرندگان را ساخت

به نام باغهايي پر از گل

به نام بود و نبود

عشق

Fri, 29 Oct 2010 01:09:00 GMT

سلام به همه

مي خواهم چند سوال بپرسم

ايا تا حالا عاشق شده ايد؟

ايا تا به حال دل شكسته شده ايد؟

اعتقاد به عشق داريد؟

به نظر شما ايا بايد بهاي عشق رو بايد با چي داد؟

ايا در راه عشق بايد خود را قرباني كرد؟

ايا بايد كوتاه امد؟

ايا عاشقان دل شكسته واقعي وجود دارد؟

واسه عشقتون چه كرده ايد؟

وقتي از دستش داديد چه حالي داشتيد؟

فراموشش كرديد ؟

اگر جوابي مي دهيد از تجربه شخصي خودتان باشد نه چيزهايي كه تو دهن همه است اعتقاد و تجربه شخصي خودتان،

نه ان چه كلام شما را زيبا مي كند حال و احوال خودتان در اين مواقع چطور بود ؟

با عشقتون چه كرديد؟

گفتيد قسمت و تقدير بود نريسيديم به عشقمون؟

گفتيد انسانها نگذاشتن به هم برسيم؟

ايا واقعا عشق واقعي وجود داره؟

روزگار

Sun, 17 Oct 2010 16:23:00 GMT

دو راهب و يک دختر زيبا

دو راهب در مسير زيارت خود ، به قسمت کم عمق رودخانه اي رسيدند.
لب رودخانه ، دختر زيبائي را ديدند که لباس گرانقيمتي به تن داشت.
از آنجائي که ساحل رودخانه مرتفع بود و آن دختر خانم هم نميخواست هنگام عبور لباسش آسيب ببيند ، منتظر ايستاده بود .

يکي از راهبها بدون مقدمه رفت و خانوم را سوارکولش کرد.
سپس او را از عرض رودخانه عبور داد و طرف ديگر روي قسمت خشک ساحل پائين گذاشت .
راهبها به راهشان ادامه دادند.

اما راهب دومي يک ساعت ميشد که هي شکايت ميکرد : ” مطمئنا اين کار درستي نبود ، تو با يه خانم تماس داشتي ، نميدوني که در حال عبادت و زيارت هستيم ؟ اين عملت درست بر عکس دستورات بود ؟ “

و ادامه داد : ” تو چطور بخودت اين اجازه رو دادي که بر خلاف قوانين رفتار کني ؟ “

راهبي که خانم رو به اين طرف رودخونه آورده بود ، سکوت ميکرد ، اما ديگر تحملش طاق شد
و جواب داد:” من اون خانوم رو يه ساعت ميشه زمين گذاشتم اما تو چرا هنوز داري اون رو تو ذهنت حمل ميکني ؟! “

-------------------------------------

مرد گمشده در جزيره
کشتي مردي در يک طوفان عظيم غرق شد اما اين مرد به طرز معجزه آسايي نجات يافت و توانست خود را به جزيره اي برساند.

اين مرد با هزاران زحمت براي خود يک کلبه ساخت ...

روزي براي تهيه آب به جنگل رفته بود ؛ وقتي به کلبه برگشت در کمال ناباوري ديد که کلبه در حال سوختن است.

به بخت بد خود لعنت فرستاد و بعد شروع به گله کردن از خدا کرد که : خدايا تو مرا در اين جزيره زنداني کرده اي و حالا که من با اين بدبختي توانسته ام اين کلبه را براي خودم درست کنم بايد اينگونه بسوزد!

مرد با همين افکار به خواب عميقي فرو رفت ... .

صبح روز بعد با صداي بوق يک کشتي از خواب پريد ؛ او نجات يافته بود!
وقتي سور کشتي شد ، از ناخدا پرسيد چگونه فهميديد که من در اين جزيره هستم؟

ناخدا پاسخ داد : ما علايمي را که با دود نشان مي داديد ديديم!

-------------------------------------

برادر

شخصي به نام پل يك دستگاه اتومبيل سواري به عنوان عيدي از برادرش دريافت كرده بود. شب عيد هنگامي كه پل از اداره اش بيرون آمد متوجه پسر بچه شيطاني شد كه دور و بر ماشين نو و براقش قدم مي زد و آن را تحسين مي كرد. پل نزديك ماشين كه رسيد پسر پرسيد: " اين ماشين مال شماست ، آقا؟"

پل سرش را به علامت تائيد تكان داد و گفت: برادرم به عنوان عيدي به من داده است".

پسر متعجب شد و گفت: "منظورتان اين است كه برادرتان اين ماشين را همين جوري، بدون اين كه دلاري بابت آن پرداخت كنيد، به شما داده است؟ آخ جون، اي كاش..."

البته پل كاملاً واقف بود كه پسر چه آرزويي مي خواهد بكند. او مي خواست آرزو كند. كه اي كاش او هم يك همچو برادري داشت. اما آنچه كه پسر گفت سرتا پاي وجود پل را به لرزه درآورد:
" اي كاش من هم يك همچو برادري بودم."

پل مات و مبهوت به پسر نگاه كرد و سپس با يك انگيزه آني گفت: "دوست داري با هم تو ماشين يه گشتي بزنيم؟"

"اوه بله، دوست دارم."

تازه راه افتاده بودند كه پسر به طرف پل بر گشت و با چشماني كه از خوشحالي برق مي زد، گفت: "آقا، مي شه خواهش كنم كه بري به طرف خونه ما؟"

پل لبخند زد. او خوب فهميد كه پسر چه مي خواهد بگويد. او مي خواست به همسايگانش نشان دهد كه توي چه ماشين بزرگ و شيكي به خانه برگشته است. اما پل باز در اشتباه بود.. پسر گفت: " بي زحمت اونجايي كه دو تا پله داره، نگهداريد."

پسر از پله ها بالا دويد. چيزي نگذشت كه پل صداي برگشتن او را شنيد، اما او ديگر تند و تيـز بر نمي گشت. او برادر كوچك فلج و زمين گير خود را بر پشت حمل كرده بود.

سپس او را روي پله پائيني نشاند و به طرف ماشين اشاره كرد :" اوناهاش، جيمي، مي بيني؟ درست همون طوريه كه طبقه بالا برات تعريف كردم. برادرش عيدي بهش داده و او دلاري بابت آن پرداخت نكرده. يه روزي من هم يه همچو ماشيني به تو هديه خواهم داد ... اونوقت مي توني براي خودت بگردي و چيزهاي قشنگ ويترين مغازه هاي شب عيد رو، همان طوري كه هميشه برات شرح مي دم، ببيني."

پل در حالي كه اشكهاي گوشه چشمش را پاك مي كرد از ماشين پياده شد و پسربچه را در صندلي جلوئي ماشين نشاند. برادر بزرگتر، با چشماني براق و درخشان، كنار او نشست و سه تائي رهسپار گردشي فراموش ناشدني شدند.

-------------------------------------

عروسک چهارم و شاهزاده
روزي عارف پيري با مريدانش از کنار قصر پادشاه گذر ميکرد. شاه که در ايوان کاخش مشغول به تماشا بود، او را ديد و بسرعت به نگهبانانش دستور داد تا استاد پير را به قصر آورند.

عارف به حضور شاه شرفياب شد. شاه ضمن تشکر از او خواست که نکته اي آموزنده به شاهزاده جوان بياموزد مگر در آينده او تاثير گذار شود. استاد دستش را به داخل کيسه فرو برد و سه عروسک از آن بيرون آورد و به شاهزاده عرضه نمود و گفت: "بيا اينان دوستان تو هستند، اوقاتت را با آنها سپري کن."

شاهزاده با تمسخر گفت: " من که دختر نيستم با عروسک بازي کنم! " عارف اولين عروسک را برداشته و تکه نخي را از يکي از گوشهاي آن عبور داد که بلافاصله از گوش ديگر خارج شد.

سپس دومين عروسک را برداشته و اينبار تکه نخ از گوش عروسک داخل و از دهانش خارج شد. او سومين عروسک را امتحان نمود.

تکه نخ در حالي که در گوش عروسک پيش ميرفت، از هيچيک از دو عضو يادشده خارج نشد. استاد بلافاصله گفت : " جناب شاهزاده، اينان همگي دوستانت هستند، اولي که اصلا به حرفهايت توجهي نداشته، دومي هرسخني را که از تو شنيده، همه جا بازگو خواهد کرد و سومي دوستي است که همواره بر آنچه شنيده لب فرو بسته " شاهزاده فرياد شادي سر داده و گفت: " پس بهترين دوستم همين نوع سومي است و منهم او را مشاور امورات کشورداري خواهم نمود. "

عارف پاسخ داد : " نه " و بلافاصله عروسک چهارم را از کيسه خارج نمود و آنرا به شاهزاده داد و گفت: " اين دوستي است که بايد بدنبالش بگردي " شاهزاده تکه نخ را بر گرفت و امتحان نمود. با تعجب ديد که نخ همانند عروسک اول از گوش ديگر اين عروسک نيز خارج شد، گفت : " استاد اينکه نشد ! "

عارف پير پاسخ داد: " حال مجددا امتحان کن " براي بار دوم تکه نخ از دهان عروسک خارج شد. شاهزاده براي بار سوم نيز امتحان کرد و تکه نخ در داخل عروسک باقيماند استاد رو به شاهزاده کرد و گفت: " شخصي شايسته دوستي و مشورت توست که بداند کي حرف بزند، چه موقع به حرفهايت توجهي نکند و کي ساکت بماند.

-------------------------------------

شب عمليات ؛‌ كلاه و گلوله
مهدي پورامين
شب عمليات من جلو بودم و علي پشت سرم. به دو به سمت خاکريز مي رفتيم.

از زمين و آسمان آتش دشمن مي باريد.
در يک لحظه کلاه از سرم افتاد.
علي داد زد: «کلاتو بردار!» خم شدم کلاه را بردارم که حس کردم يک گلوله از لاي موهايم رد شد و پوست سرم را خراش داد!.

برگشتم به علي بگويم «پسر! عجب شانسي آوردم»
... گلوله توي پيشاني علي بود.

-------------------------------------

پيله ابريشم

روزي سوراخ کوچکي در يک پيله ظاهر شد . شخصي نشست و ساعتها تقلاي پروانه براي
بيرون آمدن از سوراخ کوچک پيله راتماشا کرد.
ناگهان تقلاي پروانه متوق? شدو به نظر رسيد که خسته شده و ديگر نمي تواند به تلاشش ادامه دهد.

آن شخص خواست به پروانه کمک کندو با يك قيچي سوراخ پيله را گشاد کرد. پروانه به راحتي از پيله خارج شد اما جثهاش ضعي? و بالهايش چروکيده بودند.

آن شخص به تماشاي پروانه ادامه داد . او انتظار داشت پر پروانه گسترده و مستحکم شود و پرواز كند؛ اما نه تنها چنين نشد و برعكس ، پروانه ناچار شد همه عمر را روي زمين بخزد و هرگز نتوانست پرواز کند .

آن شخص مهربان نفهميد که محدوديت پيله و تقلا براي خارج شدن از سوراخ ريز آن را خدا براي پروانه قرار داده بود تا به آن وسيله مايعي از بدنش ترشح شود و پس از خروج از پيله به او امکان
پرواز دهد .

گاهي اوقات در زندگي فقط به تقلا نياز داريم. اگر خداوند مقرر ميکرد بدون هيچ مشکلي زندگي کنيم فلج ميشديم ؛به اندازه کافي قوي نميشديم و هر گز نمي توانستيم پرواز کنيم.

-------------------------------------

ملاقات با خدا

ظهر يک روز سرد زمستاني، وقتي اميلي به خانه برگشت، پشت در پاکت نامه اي را ديد که نه تمبري داشت و نه مهر اداره پست روي آن بود. فقط نام و آدرسش روي پاکت نوشته شده بود. او با تعجب پاکت را باز کرد و نامه ي داخل آن را خواند:

« اميلي عزيز،

عصر امروز به خانه تو مي آيم تا تو را ملاقات کنم.

با عشق، خدا»

اميلي همان طور که با دست هاي لرزان نامه را روي ميز مي گذاشت، با خود فکر کرد که چرا خدا مي خواهد او را ملاقات کند؟ او که آدم مهمي نبود. در همين فکرها بود که ناگهان کابينت خالي آشپزخانه را به ياد آورد و با خود گفت: « من، که چيزي براي پذيرايي ندارم! » پس نگاهي به کيف پولش انداخت. او فقط ? دلار و ?? سنت داشت. با اين حال به سمت فروشگاه رفت و يک قرص نان فرانسوي و دو بطري شير خريد.

وقتي از فروشگاه بيرون آمد، برف به شدت در حال بارش بود و او عجله داشت تا زود به خانه برسد و عصرانه را حاضر کند. در راه برگشت، زن و مرد فقيري را ديد که از سرما مي لرزيدند. مرد فقير به اميلي گفت: « خانم، ما خانه و پولي نداريم. بسيار سردمان است و گرسنه هستيم. آيا امکان دارد به ما کمکي کنيد؟ »

اميلي جواب داد:« متاسفم، من ديگر پولي ندارم و اين نان ها را هم براي مهمانم خريده ام. »

مرد گفت:« بسيار خوب خانم، متشکرم» و بعد دستش را روي شانه همسرش گذاشت و به حرکت ادامه دادند.

همان طور که مرد و زن فقير در حال دور شدن بودند، اميلي درد شديدي را در قلبش احساس کرد. به سرعت دنبال آنها دويد: آ« آقا، خانم، خواهش مي کنم صبر کنيد. » وقتي اميلي به زن و مرد فقير رسيد، سبد غذا را به آنها داد و بعد کتش را درآورد و روي شانه هاي زن انداخت.

مرد از او تشکر کرد و برايش دعا کرد. وقتي اميلي به خانه رسيد، يک لحظه ناراحت شد چون خدا مي خواست به ملاقاتش بيايد و او ديگر چيزي براي پذيرايي از خدا نداشت. همان طور که در را باز مي کرد، پاکت نامه ديگري را روي زمين ديد. نامه را برداشت و باز کرد:

اميلي عزيز،
از پذيرايي خوب و کت زيبايت متشکرم
با عشق ، خدا

-------------------------------------

تذکر
محمد مبيني

پرسيد: «بابا! اگه دوستم يه کار بدي بکنه، من چي کار بايد بکنم؟» پدر جواب داد: «بايد بهش بگي اين کار خوبي نيست. اين کارو نکن!» پرسيد: « اگه روم نشه بهش بگم چي؟» جواب داد: «خب روي يه تيکه کاغذ بنويس بذار توي جيبش».

صبح که مرد براي رفتن به اداره آماده ميشد، در جيب کتش کاغذي پيدا کرد که: «بابا سلام. سيگار کشيدن کار خوبي نيست. لطفاً اين کار رو نکن!»

-------------------------------------

کتاب مفيد
محمد مبيني

«داداش! يکي دو تا کتاب بهم ميدي؟»

نميدانم کي نصيحتش کرده بود که يک دفعه عاشق کتابخواني شده بود.

«هر کدوم از کتابا رو که به دردت ميخوره بردار».

رفت جلوي کتابخانه من و يکي دو تا کتاب نسبتاً قطور برداشت. اما به سن و سالش نميخورد. تشکر کرد و رفت بيرون.
ميدانستم به دردش نميخورد و آنها را برميگرداند. چند دقيقه بعد، بلند شدم و با اشتياق، دو سه کتاب که به سنش ميخورد را جدا کردم و برايش بردم.

توي اتاقش نبود ... ديدم توي آشپزخانه است. کتابها را گذاشته روي صندلي و رفته روي کتابها تا برسد به ظرف شکلات خوري!

-------------------------------------

کريم
محمدرضا مهاجر

شنيده بودم مي گويند کريم کسي است که اگر به اش نگويي هم کرم مي کند .

حاجتي داشتم.حاجتم کربلا بود. به همه ي ائمه گفتم جز ...

در حرم حضرت عباس گفتم يا کريم اهل بيت متشکرم .

-------------------------------------

نان
محمد ايراني

روزه و گرما رمقي برايش نگذاشته بود. قدم هايش را به آرامي به سوي خانه برمي داشت. از اينکه نگاه هاي رهگذران به سويش جلب شده بود تعجب مي کرد. يکي دوبار هم برگشت و متوجه شد عابران چشم چران حتي از پشت سر هم چشم از او برنمي دارند.

سرو وضع ظاهرش را مرتب کرد، حتي با شانه کوچک جيبي موهايش را شانه کرد اما نگاه مزاحم عابران دست بردار نبود. کليد را توي قفل انداخت و وارد خانه شد. دو تا نان بربري را که خريده بود به سمت همسرش گرفت. تازه متوجه دليل نگاههاي عابران شد. خودش و همسرش هر دو خنديدند.

نصف يکي از بربري ها خورده شده بود.

-------------------------------------

چشم درد و راهب
ميگويند در كشور ژاپن مرد ميليونري زندگي مي كرد كه از درد چشم خواب به چشم نداشت و براي مداواي چشم دردش انواع قرصها و آمپولها را بخود تزريق كرده بود اما نتيجه چنداني نگرفته بود.

پس از مشاوره فراوان با پزشكان و متخصصان زياد درمان درد خود را مراجعه به يك راهب مقدس و شناخته شده مي بيند.

به راهب مراجعه مي كند و راهب نيز پس از معاينه وي به او پيشنهاد مي دهد كه مدتي به هيچ رنگي بجز رنگ سبز نگاه نكند.

او پس از بازگشت از نزد راهب به تمام مستخدمين خود دستور ميدهد با خريد بشكه هاي رنگ سبز تمام خانه را با سبز رنگ آميزي كند .

همينطور تمام اسباب و اثاثيه خانه را با همين رنگ عوض ميكند. پس از مدتي رنگ ماشين ، ست لباس اعضاي خانواده و مستخدمين و هر آنچه به چشم مي آيد را به رنگ سبز و تركيبات آن تغيير ميدهد و البته چشم دردش هم تسكين مي يابد.

بعد از مدتي مرد ميليونر براي تشكر از راهب وي را به منزلش دعوت مي نمايد. راهب نيز كه با لباس نارنجي رنگ به منزل او وارد ميشود متوجه ميشود كه بايد لباسش را عوض كرده و خرقه اي به رنگ سبز به تن كند.

او نيز چنين كرده و وقتي به محضر بيمارش ميرسد از او مي پرسد آيا چشم دردش تسكين يافته ؟

مرد ثروتمند نيز تشكر كرده و ميگويد :" بله . اما اين گرانترين مداوايي بود كه تاكنون داشته."

مرد راهب با تعجب به بيمارش مي گويد بالعكس اين ارزانترين نسخه اي بوده كه تاكنون تجويز كرده ام. براي مداواي چشم دردتان، تنها كافي بود عينكي با شيشه سبز خريداري كنيد و هيچ نيازي به اين همه مخارج نبود.

براي اين كار نميتواني تمام دنيا را تغيير دهي ، بلكه با تغيير چشم اندازت ميتواني دنيا را به كام خود درآوري.
تغيير دنيا كار احمقانه اي است اما تغيير چشم اندازمان ارزانترين و موثرترين روش ميباشد. آسان بينديش راحت زندگي كن.

-------------------------------------

روزه
زهرا مهاجري

"خيلي سخته! چهارده پونزده ساعت آدم نه آب بخوره نه غذا؟ توي اين گرما؟ هر جور فکر مي کنم مي بينم نمي شه؛ نمي تونم!"

"راست مي گي خانوم جواهري جون! منم که زخم معده دارم. دکترم هيچي سرش نمي شه؛ مي گفت مي توني روزه بگيري. بهش گفتم من که نمي تونم، شما رو نمي دونم! نذاشتم هيچکدوم از بچه هام هم روزه بگيرن. گناه دارن بيچاره ها با اين گرما!"

همين موقع که دو همسايه طبقه بالا مشغول حرف زدن بودند ، با صداي اذان، مائده دخترک نه ساله همسايه طبقه پايين، يک دانه خرما در دستش گرفته بود و دلش نمي آمد روزه طولاني اش را باز کند.

-------------------------------------

راضي
محمد رضا مهاجر

هر سال، شب چهارشنبه اول ماه رمضان توي يکي از سالن هاي بزرگ شهر، افطاري مفصلي مي داد.

ولي امسال... از چند روز قبل از موعد امسال، چشمش به پسرش بود که اين رسم هر ساله اش را به جا بياورد و او به جاي پدر که حالا ناتوان شده بود، افطار بدهد.

شب چهارشنبه اول ماه مبارک رسيد و پسرش سنگ تمام گذاشت: افطاري مفصل، اين بار در مسجد محل. همه آمده بودند و بعد از افطار براي شادي روحش فاتحه خواندند و رفتند.

پدر راضي شده بود.

-------------------------------------

تلخ در قصابي
توي قصابي بودم که يه پيرزن اومد تو و يه گوشه وايستاد .

يه آقاي خوش تيپي هم اومد تو گفت: ابرام آقا قربون دستت پنج کيلو فيله گوساله بکش عجله دارم .....

آقاي قصاب شروع کرد به بريدن فيله و جدا کردن اضافه‌هاش ..... همينجور که داشت کارشو مي‌کرد رو به پيرزن کرد گفت: چي مِخي نِنه ؟

پيرزن اومد جلو يک پونصد تومني مچاله گذاشت تو ترازو گفت: هَمينو گُوشت بده نِنه .....

قصاب يه نگاهي به پونصد تومني کرد گفت: پُونصَد تُومَن فَقَط اّشغال گوشت مِشِه نِنه بدم؟

پيرزن يه فکري کرد گفت بده نِنه!

قصاب اشغال گوشت‌هاي اون جوون رو مي‌کند مي‌ذاشت براي پيره زن .....

اون جووني که فيله سفارش داده بود همين جور که با موبايلش بازي مي‌کرد گفت: اينارو واسه سگت مي‌خواي مادر؟

پيرزن نگاهي به جوون کرد گفت: سَگ؟

جوون گفت اّره ..... سگ من اين فيله‌ها رو هم با ناز مي‌خوره ..... سگ شما چجوري اينا رو مي‌خوره؟

پيرزن گفت: مُخُوره ديگه نِنه ..... شيکم گشنه سَنگم مُخُوره .....

جوون گفت نژادش چيه مادر؟ پيرزنه گفت بهش مِگن تُوله سَگِ دوپا نِنه ..... اينا رو برا بچه‌هام مي‌خام اّبگوشت بار بيذارم!

جوونه رنگش عوض شد ..... يه تيکه از گوشتاي فيله رو برداشت گذاشت رو اشغال گوشتاي پيرزن .....

پيرزن بهش گفت: تُو مَگه ايناره بره سَگِت نگرفته بُودي؟

جوون گفت: چرا

پيرزن گفت ما غِذاي سَگ نِمُخُوريم نِنه .....

بعد گوشت فيله رو گذاشت اون طرف و اشغال گوشتاش رو برداشت و رفت.

-------------------------------------

راز زوج خوشبخت در سالگرد ازدواج
طنز كوتاه

روزي يک زوج، بيست و پنجمين سالگرد ازداوجشان را جشن گرفتند. آنها در شهر مشهور شده بودند به خاطر اينکه در طول 25 سال حتي کوچکترين اختلافي با هم نداشتند. تو اين مراسم سردبيرهاي روزنامه هاي محلي هم جمع شده بودند تا علت مشهور بودنشون (راز خوشبختيشونو) بفهمن.

سردبير ميگه: آقا واقعا باور کردني نيست؟ يه همچين چيزي چطور ممکنه؟

مرد روزاي ماه عسل رو بياد مياره و ميگه: بعد از ازدواج براي ماه عسل به شميلا رفتيم. اونجا براي اسب سواري، دو تا اسب مختلف انتخاب کرديم. اسبي که من انتخاب کرده بودم خوب بود. ولي اسب همسرم به نظر يه کم سرکش بود.

سر راهمون اسب ناگهان پريد و همسرم رو از زين انداخت. همسرم خودشو جمع و جور کرد و به پشت اسب زد و گفت :"اين بار اولته" بعد از چند دقيقه دوباره همون اتفاق افتاد. اين بار همسرم نگاهي با آرامش به اسب کرد و گفت : " اين بار دومته "‌و بعد سوار اسب شد و راه افتاديم.

وقتي که اسب براي سومين بار همسرم رو انداخت؛ همسرم خيلي با آرامش تفنگشو از کيف در آورد و با آرامش شليک کرد و اون اسب رو کشت. سر همسرم داد کشيدم و گفتم : " چيکار کردي رواني؟ديوونه شدي؟ حيوون بيچاره رو چرا کشتي؟"

همسرم يه نگاهي به من کرد و گفت: " اين بار اولته"!

-------------------------------------

فراموش نكنيد
شکسپير مي گويد: به جاي تاج گل بزرگي که پس از مرگم براي تابوتم مي آوري، شاخه اي از آن را همين امروز به من هديه کن
مردي مقابل گل فروشي ايستاد.او مي خواست دسته گلي براي مادرش که در شهر ديگري بود سفارش دهد تا برايش پست شود .

وقتي از گل فروشي خارج شد ? دختري را ديد که در کنار درب نشسته بود و گريه مي کرد. مرد نزديک دختر رفت و از او پرسيد : دختر خوب چرا گريه مي کني ؟

دختر گفت : مي خواستم براي مادرم يک شاخه گل بخرم ولي پولم کم است . مرد لبخندي زد و گفت :با من بيا? من براي تو يک دسته گل خيلي قشنگ مي خرم تا آن را به مادرت بدهي.

وقتي از گل فروشي خارج مي شدند دختر در حالي که دسته گل را در دستش گرفته بود لبخندي حاکي از خوشحالي و رضايت بر لب داشت. مرد به دختر گفت : مي خواهي تو را برسانم ؟ دختر گفت نه ، تا قبر مادرم راهي نيست!

مرد ديگرنمي توانست چيزي بگويد? بغض گلويش را گرفت و دلش شکست. طاقت نياورد? به گل فروشي برگشت? دسته گل را پس گرفت و ??? کيلومتر رانندگي کرد تا خودش آن را به دست مادرش هديه بدهد.

شکسپير مي گويد: به جاي تاج گل بزرگي که پس از مرگم براي تابوتم مي آوري، شاخه اي از آن را همين امروز به من هديه کن

والا چي بگم

Wed, 13 Oct 2010 01:37:00 GMT

خريد شوهر
يک مرکز خريد وجود داشت که زنان مي توانستند به آنجا بروند و مردي را انتخاب کنند که شوهر آنان باشد.

اين مرکز، پنج طبقه داشت و هر چه که به طبقات بالاتر مي رفتند خصوصيات مثبت مردان بيشتر ميشد. اما اگر در طبقه اي دري را باز مي کردند بايد حتما آن مرد را انتخاب مي کردند و اگر به طبقه ي بالاتر مي رفتند ديگر اجازه ي برگشت نداشتند و هرکس فقط يک بار مي توانست از اين مرکز استفاده کند.

روزي دو دختر که با هم دوست بودند به اين مرکز خريد رفتند تا شوهر مورد نظر خود را پيدا کنند.
در اولين طبقه، بر روي دري نوشته بود: “اين مردان، شغل و بچه هاي دوست داشتني دارند.”
دختري که تابلو را خوانده بود گفت: “خوب، بهتر از کار داشتن يا بچه نداشتن است ولي دوست دارم ببينيم بالاتري ها چگونه اند؟”

پس به طبقه ي بالايي رفتند…

در طبقه ي دوم نوشته بود: “اين مردان، شغلي با حقوق زياد، بچه هاي دوست داشتني و چهره ي زيبا دارند.”

دختر گفت: “هوووومممم… طبقه بالاتر چه جوريه…؟”
طبقه ي سوم: “اين مردان شغلي با حقوق زياد، بچه هاي دوست داشتني و چهره ي زيبا دارند و در کارهاي خانه نيز به شما کمک مي کنند.”

دختر: “واي…. چقدر وسوسه انگير… ولي بريم بالاتر.” و دوباره رفتند…

طبقه ي چهارم: “اين مردان شغلي با حقوق زياد و بچه هاي دوست داشتني دارند. داراي چهره اي زيبا هستند. همچنين در کارهاي خانه نيز به شما کمک مي کنند و اهداف عالي در زندگي دارند”
آن دو واقعا به وجد آمده بودند…
دختر: “واي چقدر خوب. پس چه چيزي ممکنه در طبقه ي آخر باشه؟”

پس به طبقه ي پنجم رفتند…

آنجا نوشته بود: “اين طبقه فقط براي اين است که ثابت کند زنان راضي شدني نيستند! از اين که به مرکز ما آمديد متشکريم و روز خوبي را براي شما آرزومنديم!”
------------ --------- --------- -------

سه پند لقمان به پسرش

روزي لقمان به پسرش گفت امروز به تو 3 پند مي دهم که کامروا شوي.

اول اينکه سعي کن در زندگي بهترين غذاي جهان را بخوري!

دوم اينکه در بهترين بستر و رختخواب جهان بخوابي

و سوم اينکه در بهترين کاخها و خانه هاي جهان زندگي کني

پسر لقمان گفت اي پدر ما يک خانواده بسيار فقير هستيم چطور من مي توانم اين کارها را انجام دهم؟

لقمان جواب داد:

اگر کمي ديرتر و کمتر غذا بخوري هر غذايي که ميخوري طعم بهترين غذاي جهان را مي دهد .

اگر بيشتر کار کني و کمي ديرتر بخوابي در هر جا که خوابيده اي احساس مي کني بهترين خوابگاه جهان است .

و اگر با مردم دوستي کني و در قلب آنها جاي مي گيري و آنوقت بهترين خانه هاي جهان مال توست .

------------ --------- --------- -------

راز خوشبختي

روزگاري مردي فاضل زندگي مي‌کرد. او هشت‌سال تمام مشتاق بود راه خداوند را بيابد؛ او هر روز از ديگران جدا مي‌شد و دعا مي‌کرد تا روزي با يکي از اولياي خدا و يا مرشدي آشنا شود.

يک روز هم‌چنان که دعا مي‌کرد، ندايي به او گفت به‌جايي برود. در آن‌ جا مردي را خواهد ديد که راه حقيقت و خداوند را نشانش ‌خواهد داد. مرد وقتي اين ندا را شنيد، بي‌اندازه مسرور شد و به ‌جايي که به او گفته شده بود، رفت. در آن ‌جا با ديدن مردي ساده، متواضع و فقير با لباس‌‌هاي مندرس و پاهايي خاک‌ آلود، متعجب شد.

مرد آن اطراف را کاملاً نگاه کرد اما کس ديگري را نديد. بنابراين به مرد فقير رو کرد و گفت:

روز شما به ‌خير. مرد فقير به ‌آرامي پاسخ داد: "هيچ‌وقت روز شري نداشته‌ام."

پس مرد فاضل گفت: "خداوند تو را خوشبخت کند."

مرد فقير پاسخ داد: "هيچ‌گاه بدبخت نبوده‌ام."

تعجب مرد فاضل بيش‌‌تر شد: "هميشه خوشحال باشيد."

مرد فقير پاسخ داد: "هيچ‌گاه غمگين نبوده‌ام."

مرد فاضل گفت: "هيچ سر درنمي‌آورم. خواهش مي‌کنم بيش‌تر به من توضيح دهيد."

مرد فقير گفت: " با خوشحالي اين‌کار را مي‌کنم. تو روزي خير را برايم آرزو کردي درحالي‌که من هرگز روز شري نداشته‌ام زيرا در همه‌حال، خدا را ستايش مي‌کنم. اگر باران ببارد يا برف، اگر هوا خوب باشد يا بد، من هم‌چنان خدا را مي‌پرستم. اگر تحقير شوم و هيچ انساني دوستم نباشد، باز خدا را ستايش مي‌کنم و از او ياري مي‌خواهم بنابراين هيچ‌گاه روز شري نداشته‌ام.

تو برايم خوشبختي آرزو کردي در حالي‌که من هيچ‌وقت بدبخت نبوده‌ام زيرا هميشه به درگاه خداوند متوسل بوده‌ام و مي‌دانم هرگاه که خدا چيزي بر من نازل کند، آن بهترين است و با خوشحالي هر آن‌چه را برايم پيش‌بيايد، مي‌پذيرم. سلامت يا بيماري، سعادت يا دشمني، خوشي يا غم، همه‌ هديه‌هايي از سوي خداوند هستند.

تو برايم خوشحالي آرزو کردي، در حالي‌که من هيچ‌گاه غمگين نبوده‌ام زيرا عميق‌ترين آرزوي قلبي من، زندگي‌کردن بنا بر خواست و اراده‌ي خداوند است."

------------ --------- --------- -------

آهنگري که روحش را وقف خدا کرده بود
آهنگري پس از گذراندن جواني پرشر و شور، تصميم گرفت روحش را وقف خدا کند. سال‌ها با علاقه کار کرد، به ديگران نيکي کرد، اما با تمام پرهيزگاري، در زندگي‌اش اوضاع درست به نظر نمي‌آمد. حتي مشکلاتش مدام بيش‌تر مي‌شد.

يک روز عصر، دوستي که به ديدنش آمده بود و از وضعيت دشوارش مطلع شد، گفت: «واقعا که عجبا. درست بعد از اين که تصميم گرفته‌اي مرد خداترسي بشوي، زندگي‌ات بدتر شده، نمي‌خواهم ايمانت را ضعيف کنم اما با وجود تمام رنجهايي که در مسير معنويت به خود داده‌اي، زندگيي‌ات بهتر نشده.

آهنگر مکث کرد و بلافاصله پاسخ نداد.

سرانجام در سکوت، پاسخي را که مي‌خواست يافت.

اين پاسخ آهنگر بود:

در اين کارگاه، فولاد خام برايم مي‌آورند و بايد از آن شمشير بسازم. مي‌داني چه طور اين کار را مي‌کنم؟ اول تکه‌ي فولاد را به اندازه‌ي جهنم حرارت مي‌دهم تا سرخ شود. بعد با بي‌رحمي، سنگين‌ترين پتک را بر مي‌دارم و پشت سر هم به آن ضربه مي‌زنم، تا اين که فولاد، شکلي را بگيرد که مي‌خواهم. بعد آن را در تشت آب سرد فرو مي‌کنم، و تمام اين کارگاه را بخار آب مي‌گيرد، فولاد به خاطر اين تغيير ناگهاني دما، ناله مي‌کند و رنج مي‌برد. بايد اين کار را آن قدر تکرار کنم تا به شمشير مورد نظرم دست بيابم. يک بار کافي نيست.

آهنگر مدتي سکوت کرد و سپس ادامه داد:

گاهي فولادي که به دستم مي‌رسد، نمي‌تواند تاب اين عمليات را بياورد. حرارت، ضربات پتک و آب سر، تمامش را ترک مي‌اندازد. مي‌دانم که اين فولاد، هرگز تيغه‌ي شمشير مناسبي در نخواهد آمد. آنوقت است که آنرا به ميان انبوه زباله‌هاي کارگاه مياندازم.

باز مکث کرد و بعد ادامه داد:

مي‌دانم که در آتش رنج فرو مي‌روم. ضربات پتکي را که زندگي بر من وارد کرده، پذيرفته‌ام، و گاهي به شدت احساس سرما مي‌کنم. انگار فولادي باشم که از آبديده شدن رنج مي‌برد. اما تنها دعايي که به درگاه خداوند دارم اين است :

«خداي من، از آنچه براي من خواسته‌ اي صرفنظر نکن تا شکلي را که مي‌خواهي ، به خود بگيرم. به هر روشي که مي‌پسندي ادامه بده ؛ هر مدت که لازم است، ادامه بده، اما هرگز، هرگز مرا به کوه زباله‌هاي فولادهاي بي فايده پرتاب نکن».

------------ --------- --------- -------

دو گدا

دو گدا تو يه خيابون شهر رم کنار هم نشسته بودن. يکيشون يه صليب گذاشته بود جلوش، اون يکي يه ستاره داوود.. مردم زيادي که از اونجا رد ميشدن به هر دو نگاه ميکردن ولي فقط تو کلاه اوني که پشت صليب نشسته بود پول مينداختن.

يه کشيش که از اونجا رد ميشد مدتي ايستاد و ديد که مردم فقط به گدايي که پشت صليبه پول ميدن و هيچ کس به گداي پشت ستاره داوود چيزي نميده. رفت جلو و گفت: رفيق بيچاره من، متوجه نيستي؟ اينجا يه کشور کاتوليکه، تازه مرکز مذهب کاتوليک هم هست.

پس مردم به تو که ستاره داوود گذاشتي جلوت پول نميدن، به خصوص که درست نشستي بغل دست يه گداي ديگه که صليب داره جلوش. در واقع از روي لجبازي هم که باشه مردم به اون يکي پول ميدن نه به تو.

گداي پشت ستاره داوود بعد از شنيدن حرفهاي کشيش رو کرد به گداي پشت صليب و گفت: هي "موشه" نگاه کن کي اومده به برادران "گلدشتين*" بازاريابي ياد بده؟

* گلدشتين يه اسم فاميل معروف يهوديه

------------ --------- --------- -------

عجب خوش شانسي!

پير مرد روستا زاده اي بود که يک پسر و يک اسب داشت. روزي اسب پيرمرد فرار کرد، همه همسايه ها براي دلداري به خانه پير مرد آمدند و گفتند:عجب شانس بدي آوردي که اسبت فرارکرد!

روستا زاده پير جواب داد: از کجا ميدانيد که اين از خوش شانسي من بوده يا از بد شانسي ام؟ همسايه ها با تعجب جواب دادن: خوب معلومه که اين از بد شانسيه!

هنوز يک هفته از اين ماجرا نگذشته بود که اسب پي مرد به همراه بيست اسب وحشي به خانه برگشت. اين بار همسايه ها براي تبريک نزد پيرمرد آمدند: عجب اقبال بلندي داشتي که اسبت به همراه بيست اسب ديگر به خانه بر گشت!

پير مرد بار ديگر در جواب گفت: از کجا ميدانيد که اين از خوش شانسي من بوده يا از بد شانسي ام؟ فرداي آن روز پسر پيرمرد در ميان اسب هاي وحشي، زمين خورد و پايش شکست. همسايه ها بار ديگر آمدند: عجب شانس بدي! وکشاورز پير گفت: از کجا ميدانيد که اين از خوش شانسي من بوده يا از بد شانسي ام؟ وچند تا از همسايه ها با عصبانيت گفتند: خب معلومه که از بد شانسيه تو بوده پيرمرد کودن!

چند روز بعد نيروهاي دولتي براي سربازگيري از راه رسيدند و تمام جوانان سالم را براي جنگ در سرزميني دوردست با خود بردند. پسر کشاورز پير به خاطر پاي شکسته اش از اعزام، معاف شد.

همسايه ها بار ديگر براي تبريک به خانه پيرمرد رفتند: عجب شانسي آوردي که پسرت معاف شد! و کشاورز پير گفت: از کجا ميدانيد که...؟

------------ --------- --------- -------

چرچيل و راننده تاکسي

چرچيل(نخست وزير اسبق بريتانيا) روزي سوار تاکسي شده بود و به دفتر BBC براي مصاحبه مي‌رفت.

هنگامي که به آن جا رسيد به راننده گفت آقا لطفاً نيم ساعت صبر کنيد تا من برگردم.

راننده گفت: "نه آقا! من مي خواهم سريعاً به خانه بروم تا سخنراني چرچيل را از راديو گوش دهم" .

چرچيل از علاقه‌ي اين فرد به خودش خوشحال و ذوق‌زده شد و يک اسکناس ده پوندي به او داد.

راننده با ديدن اسکناس گفت: "گور باباي چرچيل! اگر بخواهيد، تا فردا هم اين‌جا منتظر مي‌مانم!"

------------ --------- --------- -------

افکار ديگران!

مردي در کنار جاده، دکه اي درست کرد و در آن ساندويچ مي فروخت.
چون گوشش سنگين بود، راديو نداشت، چشمش هم ضعيف بود، بنابراين روزنامه هم نمي خواند.
او تابلويي بالاي سر خود گذاشته بود و محاسن ساندويچ هاي خود را شرح داده بود.
خودش هم کنار دکه اش مي ايستاد و مردم را به خريدن ساندويچ تشويق مي کرد و مردم هم مي خريدند.

کارش بالا گرفت لذا او ابزار کارش را زيادتر کرد.
وقتي پسرش از مدرسه نزد او آمد .... به کمک او پرداخت.

سپس کم کم وضع عوض شد.
پسرش گفت: پدر جان، مگر به اخبار راديو گوش نداده اي؟ اگر وضع پولي کشور به همين منوال ادامه پيدا کند کار همه خراب خواهد شد و شايد يک کسادي عمومي به وجود مي آيد.
بايد خودت را براي اين کسادي آماده کني.

پدر با خود فکر کرد هر چه باشد پسرش به مدرسه رفته به اخبار راديو گوش مي دهد و روزنامه هم مي خواند پس حتماً آنچه مي گويد صحيح است.
بنابراين کمتر از گذشته نان و گوشت سفارش داده و تابلوي خود را هم پايين آورد و ديگر در کنار دکه خود نمي ايستاد و مردم را به خريد ساندويچ دعوت نمي کرد.
فروش او ناگهان شديداً کاهش يافت.
او سپس رو به فرزند خود کرد و گفت: پسرجان حق با توست.
کسادي عمومي شروع شده است.

آنتوني رابينز يک حرف بسيار خوب در اين باره زده که جالبه بدونيد: انديشه هاي خود را شکل ببخشيد در غير اينصورت ديگران انديشه هاي شما را شکل مي دهند. خواسته هاي خود را عملي سازيد وگرنه ديگران براي شما برنامه ريزي مي کنند.

------------ --------- --------- -------

اطلاعات لطفآ

وقتي خيلي کوچک بودم اولين خانواده اي که در محلمان تلفن خريد ما بوديم هنوز جعبه قديمي و گوشي سياه و براق تلفن که به ديوار وصل شده بود به خوبي در خاطرم مانده.

قد من کوتاه بود و دستم به تلفن نميرسيد ولي هر وقت که مادرم با تلفن حرف ميزد مي ايستادم و گوش ميکردم و لذت ميبردم .

بعد از مدتي کشف کردم که موجودي عجيب در اين جعبه جادويي زندگي مي کند که همه چيز را مي داند . اسم اين موجود اطلاعات لطفآ بود ، و به همه سوالها پاسخ مي داد. ساعت درست را مي دانست و شماره تلفن هر کسي را به سرعت پيدا ميکرد.

بار اولي که با اين موجود عجيب رابطه بر قرار کردم روزي بود که مادرم به ديدن همسايه مان رفته بود . رفته بودم در زير زمين و با وسايل نجاري پدرم بازي ميکردم که با چکش کوبيدم روي انگشتم.

دستم خيلي درد گرفته بود ولي انگار گريه کردن فايده نداشت چون کسي در خانه نبود که دلداريم بدهد.

انگشتم را کرده بودم در دهانم و همين طور که ميمکيدمش دور خانه راه مي رفتم . تا اينکه به راه پله رسيدم و چشمم به تلفن افتاد ! فوري رفتم و يک چهار پايه آوردم و رفتم رويش ايستادم.

تلفن را برداشتم و در دهني تلفن که روي جعبه بالاي سرم بود گفتم اطلاعات لطفآ.

صداي وصل شدن آمد و بعد صدايي واضح و آرام در گوشم گفت : اطلاعات.

انگشتم درد گرفته .... حالا يکي بود که حرف هايم را بشنود ، اشکهايم سرازير شد.
پرسيد مامانت خانه نيست؟
گفتم که هيچکس خانه نيست.
پرسيد خونريزي داري؟
جواب دادم : نه ، با چکش کوبيدم روي انگشتم و حالا خيلي درد دارم.
پرسيد : دستت به جا يخي ميرسد؟
گفتم که مي توانم درش را باز کنم.
صدا گفت : برو يک تکه يخ بردار و روي انگشتت نگه دار.

يک روز ديگر به اطلاعات لطفآ زنگ زدم.
صدايي که ديگر برايم غريبه نبود گفت : اطلاعات.
پرسيدم تعمير را چطور مي نويسند ؟ و او جوابم را داد.
بعد از آن براي همه سوالهايم با اطلاعات لطفآ تماس ميگرفتم.

سوالهاي جغرافي ام را از او مي پرسيدم و او بود که به من گفت آمازون کجاست.
سوالهاي رياضي و علومم را بلد بود جواب بدهد . او به من گفت که بايد به قناريم که تازه از پارک گرفته بودم دانه بدهم.

روزي که قناري ام مرد با اطلاعات لطفآ تماس گرفتم و داستان غم انگيزش را برايش تعريف کردم . او در سکوت به من گوش کرد و بعد حرفهايي را زد که عمومآ بزرگترها براي دلداري از بچه ها مي گويند . ولي من راضي نشدم.

پرسيدم : چرا پرنده هاي زيبا که خيلي هم قشنگ آواز مي خوانند و خانه ها را پر از شادي ميکنند عاقبتشان اينست که به يک مشت پر در گوشه قفس تبديل ميشوند؟

فکر ميکنم عمق درد و احساس مرا فهميد ، چون که گفت : عزيزم ، هميشه به خاطر داشته باش که دنياي ديگري هم هست که مي شود در آن آواز خواند و من حس کردم که حالم بهتر شد.

وقتي که نه ساله شدم از آن شهر کوچک رفتيم ... دلم خيلي براي دوستم تنگ شد
اطلاعات لطفآ متعلق به آن جعبه چوبي قديمي بر روي ديوار بود و من حتي به فکرم هم نميرسيد که تلفن زيباي خانه جديدمان را امتحان کنم.

وقتي بزرگتر و بزرگتر مي شدم ، خاطرات بچگيم را هميشه دوره ميکردم . در لحظاتي از عمرم که با شک و دودلي و هراس درگير مي شدم ، يادم مي آمد که در بچگي چقدر احساس امنيت مي کردم.
احساس مي کردم که اطلاعات لطفآ چقدر مهربان و صبور بود که وقت و نيرويش را صرف يک پسر بچه ميکرد

سالها بعد وقتي شهرم را براي رفتن به دانشگاه ترک ميکردم ، هواپيمايمان در وسط راه جايي نزديک به شهر سابق من توقف کرد. ناخوداگاه تلفن را برداشتم و به شهر کوچکم زنگ زدم: اطلاعات لطفآ !
صداي واضح و آرامي که به خوبي ميشناختمش ، پاسخ داد اطلاعات.
ناخوداگاه گفتم مي شود بگوييد تعمير را چگونه مي نويسند؟
سکوتي طولاني حاکم شد و بعد صداي آرامش را شنيدم که مي گفت : فکر مي کنم تا حالا انگشتت خوب شده.
خنديدم و گفتم : پس خودت هستي، مي داني آن روزها چقدر برايم مهم بودي؟
گفت : تو هم ميداني تماسهايت چقدر برايم مهم بود؟ هيچوقت بچه اي نداشتم و هميشه منتظر تماسهايت بودم.
به او گفتم که در اين مدت چقدر به فکرش بودم . پرسيدم آيا مي توانم هر بار که به اينجا مي آيم با او تماس بگيرم.
گفت : لطفآ اين کار را بکن ، بگو مي خواهم با ماري صحبت کنم.

سه ماه بعد من دوباره به آن شهر رفتم.
يک صداي نا آشنا پاسخ داد : اطلاعات.
گفتم که مي خواهم با ماري صحبت کنم.
پرسيد : دوستش هستيد؟
گفتم : بله يک دوست بسيار قديمي

گفت : متاسفم ، ماري مدتي نيمه وقت کار مي کرد چون سخت بيمار بود و متاسفانه يک ماه پيش درگذشت.
قبل از اينکه بتوانم حرفي بزنم گفت : صبر کنيد ، ماري براي شما پيغامي گذاشته ، يادداشتش کرد که اگر شما زنگ زديد برايتان بخوانم ، بگذاريد بخوانمش.

صداي خش خش کاغذي آمد و بعد صداي نا آشنا خواند :
به او بگو که دنياي ديگري هم هست که مي شود در آن آواز خواند ....

------------ --------- --------- -------

عشق

Sat, 04 Sep 2010 14:09:00 GMT

رنگ عشق !

دختري بود نابينا
که از خودش تنفر داشت
که از تمام دنيا تنفر داشت
و فقط يکنفر را دوست داشت
دلداده اش را
و با او چنين گفته بود
« اگر روزي قادر به ديدن باشم
حتي اگر فقط براي يک لحظه بتوانم دنيا را ببينم
عروس حجله گاه تو خواهم شد »

***
و چنين شد که آمد آن روزي
که يک نفر پيدا شد
که حاضر شود چشمهاي خودش را به دختر نابينا بدهد
و دختر آسمان را ديد و زمين را
رودخانه ها و درختها را
آدميان و پرنده ها را
و نفرت از روانش رخت بر بست

***
دلداده به ديدنش آمد
و ياد آورد وعده ديرينش شد :
« بيا و با من عروسي کن
ببين که سالهاي سال منتظرت مانده ام »

***
دختر برخود بلرزيد
و به زمزمه با خود گفت :
« اين چه بخت شومي است که مرا رها نمي کند ؟ »
دلداده اش هم نابينا بود
و دختر قاطعانه جواب داد:
قادر به همسري با او نيست

دلداده رو به ديگر سو کرد
که دختر اشکهايش را نبيند
و در حالي که از او دور مي شد گفت
« پس به من قول بده که مواظب چشمانم باشي

درباره‌ي آنچه نمي‌توان سخن گفت، بايد سکوت کرد.

راه خود را در تنهايي رفتن، اين است ماهيت فيلسوف!

انسان تنها از راه تنهاشدن فيلسوف مي‌شود. فلسفه هم در انديشيدن تنهاي انسان متفکر پديد مي‌آيد.

در آن دور دست ها،

که زمان خود را گم کرده است،کسي است که به ما مي گويد:کوه با نخستين سنگ آغاز مي شود

و انسان با نخستين رنج ...

اسطوره‌ي گيلگمش که به قولي کهن‌ترين اسطوره‌ي جهان و حدود چهار هزار سال عمر دارد، داستان تکامل و رنج و به پوچي رسيدن انسان است. آنچه باعث امتياز اين اسطوره بر ديگر اساطير جهانمي‌شود، ضرب آهنگ فلسفي آن است که در هر بخش با طنيني ديگر ذهن انسان امروز را درگير مي‌کند وگرنه ظاهر داستان از بافت ساده‌اي برخوردار است و مانند هر اسطوره‌ي ديگر بر پايه‌ي وقايع ناباورانه قرار دارد:

«گيلگمش» آفريده‌اي است خدا- انسان بدين معني که دو سوم او آفرينش خدايي دارد و يک سوم انساني. پس مي‌توان گفت او واسطه‌اي است ميان خدا و انسان.

وي با ستمکاري و خود کامگي بسيار بر سرزمين «اوروک» (Uruk) فرمانروايي مي‌کند و چون چيزي بجز خوردن و نوشيدن و هوسراني و ستمکاري نمي‌داند، همه‌ي چيز‌هاي خوب را براي خود مي‌خواهد. از اين رو دختران و زنان را از پدران و همسرانشان مي‌ربايد و ميان خانواده‌ها آشوب و اندوه بوجود مي‌آورد، بطوريکه مردم «اوروک» از ستم او به جان مي‌رسند، پس نزد خداوند مي‌روند و از او مي‌خواهند تا موجود ديگري را بيآفريند که در مقابل «گيلگمش» از آنان دفاع کند.
خداوند مي‌پذيرد و انساني به نام «انکيدو» (Enkidu ) مي‌آفريند وبه زمين مي‌فرستد. آن دو پس از ديدار، ابتدا با هم مي‌جنگند اما بعد از آن با هم دست دوستي و مهر مي‌دهند و بر آن مي‌شوند که تا پايان از يکديگر جدا نشوند. از آن پس با هم يگانه مي‌گردند. چونان يک روح در دو جسم.
کم کم «گيلگمش» در کنار« انکيدو» که رواني آرام و شکيبا دارد، خوي ستمکارانه‌ي خود را ترک مي‌گويد و تصميم مي‌گيرد با ياري وي به جنگ غول شروري به نام «خوم بابا = هوم بابا»(Humbaba) برود که از مدت‌ها پيش باعث وحشت و نگراني مردم سر زمينش شده است. اما پس از پيروزي، در راه بازگشت، «انکيدو» بر اثر نفرين «ايشتار»(Ishtar) که از حوادث جنبي داستان است، بيمار مي‌شود و پس از چند روز در منتهاي رنج مي‌ميرد.
بعد از مرگ «انکيدو» نخستين رنج بر «گيلگمش» که اکنون ديگر خوي انساني يافته، آشکار مي‌شود. او به حقيقت مرگ پي مي‌برد و به دردمندي‌هاي انسان هوشيار مي‌گردد. پس در حالي که لحظه‌اي از اندوه مرگ همزادش «انکيدو» غافل نمي‌ماند و همواره برايش مرثيه‌هاي غم‌انگيز مي‌خواند، در جستجوي راز جاودانگي و بي مرگي بر مي‌آيد. سفر‌هاي بسيار مي‌کند وبا آفريده‌هاي گوناگون روبرو مي‌شود و از آن‌ها راز ناميرايي را مي‌پرسد. همه به او مي‌گويند که مرگ سرنوشت محتوم بشر است و به جاي اينکه به مرگ بيانديشد، بهتر است اين چند روزه‌ي زندگي را به شادي بگذراند. اما «گيلگمش» نمي‌پذيرد. سر انجام با رهنمود پيري که راز جاودانگي را مي‌داند و پس از گذر از آب‌هاي مرگ زا، گياه جاودانگي را از ژرفاي اقيانوسي به دست مي‌آورد. اما آن را نمي‌خورد بلکه بر آن مي‌شود گياه را به «اوروک» برده و با مردم سر زمينش در آن شريک شود. ولي ماري در يک لحظه از غفلت او استفاده مي‌کند. گياه را مي‌ربايد ومي خورد و پوست مي‌اندازد و جوان مي‌شود. (از اين رو در فرهنگ نماد‌ها ، مار نماد جواني و ناميرايي است)(?)
آنگاه «گيلگمش» خسته ، سرشار از بيهودگي و اندوهناک از سفر ناکام خود به «اوروک» باز مي‌گردد. به نزد دروازه بان مرگ مي‌رود و از او مي‌خواهد که «انکيدو» را به وي نشان دهد تا راز مرگ را از او جويا شود. دروازه بان سايه‌اي از «انکيدو» را به وي مي‌نماياند سايه با زباني نا مفهوم، ميرايي انسان و غبار شدنش را براي او باز مي‌گويد. آنگاه قهرمان به پوچي رسيده به سرنوشت خويش تسليم مي‌گردد بر زمين تالار مي‌خوابد و به جهان مرگ مي‌شتابد...

*****
بطور کلي فلسفه، دين، اسطوره و روانشناسي که با هم ارتباطي تنگاتنگ دارند، همه بر اين باورند که در آغاز، انسان ازلي« نر- ماده» ، يعني دو جنسي (HERMAPHRODITE ) بوده است. چنانکه افلاطون در رساله‌ي ميهماني (SYMPOSIUM ) مي‌گويد:
« خدايان نخست انسان را به صورت کره‌اي آفريدند که دو جنسيت داشت. پس آن را به دو نيم کردند بطوريکه هر نيمه‌ي زني از نيمه‌ي مردش جدا افتاد. از اين روست که هر کس به دنبال نيمه‌ي گمشده‌ي خود سرگردان است و چون به زني يا مردي بر مي‌خورد، مي‌پندارد که نيمه‌ي گمشده‌ي اوست.» (?)
در تلمود (TALMUD) شرح تورات هم آمده است که: « خداوند آدم را داراي دو چهره آفريد. چنانکه در يک سو «زن» قرار داشت و درسوي ديگر «مرد». سپس اين آفريده را به دو نيم کرد.»(?)
در اسطوره‌هاي ايران باستان هم مرد و زن «مشي و مشيانه» ، هر دو ريشه‌ي يک گياه ريواس بودند که اين ريشه چون روييد و اززمين بيرون آمد به دو ساقه‌ي همانند تقسيم گرديد. پس يکي نماد مرد (= مشي ) وديگري نماد زن (= مشيانه ) شد.(?)
«کارل گوستاو يونگ» هم در روانشناسي به دو جنسي بودن انسان ازلي اشاره‌اي آشکار دارد و مي‌گويد حتا در ايام قبل از تاريخ هم اين باور وجود داشته که انسان ازلي هم نر است و هم ماده.(?)
در فرهنگ نماد‌ها روان زنانه را« آنيما» (ANIMA ) و روان زنانه را «آنيموس» (ANIMUS ) خوانده اند.(?) يونگ آنيما و آنيموس را از مهم‌ترين آرکي تايپ‌ها در تکامل شخصيت مي‌داند و مي‌گويد:

« در نهايت انساني به کمال انسانيت خود مي‌رسد که آنيما وآنيموس در او به وحدت و يگانگي کامل برسند. يونگ يکي شدن آنيما و آنيموس را ازدواج جادويي خوانده است.»(?)

هر چند در اسطوره‌ي گيلگمش خواننده ظاهرا" با دو قهرمان «گيلگمش» و «انکيدو» روبروست، اما با توجه به آنچه گفته شد به جراًت مي‌توان ادعا کرد که آن دو بجز يک تن نيستند.

دو نيمه‌ي همزاد که يکديگر را کامل مي‌کنند. «گيلگمش» نيمه‌ي مرد يا روان مردانه است و « انکيدو» نيمه‌ي زن يا روان زنانه. چنانکه خود اسطوره هم بارها به سرشت زنانه يا روان زنانه «انکيدو» هم از نظر ظاهر و هم از نظر کنش و منش اشاره دارد.دراسطوره ي گيلگمش آمده است:
«انکيدو» موهايي بلند چون زنان دارد که مثل موهاي «نيسابا» (=NISABA ) ايزد بانوي حبوبات يا الهه‌ي ذرت و گندم و جو موج مي‌زند.(?)
نخستين باري که «انکيدو» لباس مي‌پوشد، پوشاکي زنانه است (دختري روسپي لباس‌هايش را با او قسمت مي‌کند ).(?)
- پيش از اينکه «گيلگمش» با «انکيدو» ديداري داشته باشد، دو شب پي در پي او را به گونه‌اي نمادين به خواب مي‌بيند. او رؤيا‌ها رابراي مادرش که رمز و راز خواب را مي‌داند و به اصطلاح خوابگزار خوبي است، در ميان مي‌گذارد و مادر در تعبير هر دو رويا او را به آمدن کسي نويد مي‌دهد که وفا دار است و گيلگمش او را چونان زنان دوست خواهد داشت(??).

«گيلگمش» در روياي نخستين مي‌بيند که ستاره‌اي بر او فرود آمده و او نسبت به آن ستاره آنچنان که مي‌توان به زني جذب شد، جذب شده است. مادر مي‌گويد: «کسي مي‌آيد که تو به او دل خواهي سپرد، آنگونه که به زني دل بسپاري.»
در روياي دوم تبري بر او ظاهر مي‌شود و به مادر مي‌گويد: «من آنچنان که زني را دوست داشته باشم ، آن شئي را دوست مي‌داشتم.»
مادر به او پاسخ مي‌دهد: «تبري که در خواب تو را با قدرتمندي به سوي خود مي‌کشيد، نشان ياوري است که خواهد آمد و تو او را چون زني دوست خواهي داشت.»(??)
زماني که «گيلگمش» و« انکيدو» به جنگ «خوم بابا» مي‌روند، «انکيدو» مي‌هراسد. «گيلگمش» او را دلداري مي‌دهد و مي‌گويد: «من پيشاپيش مي‌روم و تو دنبال من بيا ! براي اينکه من آقاي تو هستم.» بطور کلي در شرق مردان هميشه رهبر هستند و زنان دنباله روي آنان.
در همين بخش «انکيدو» چندين بار «گيلگمش» را (آقاي من) خطاب مي‌کند که اينهم از الفاظي است که سابق بر اين - در شرق - زنان در مورد ناميدن همسرانشان به کار مي‌بردند.(??)
هنگامي که «انکيدو» مي‌ميرد، «گيلگمش» روي او را با پارچه‌اي توري، آنچنان توري که به روي عروسان مي‌اندازند ، مي‌پوشاند.(??)
نام« انکيدو» نيز اشاره‌اي روشن به اين موضوع دارد. انکيدو از سه بخش بوجود آمده : اِن(= خدا) ، کي(= زمين) ، دو(= آفريده).
در حقيقت «انکيدو» نماد زمين است. در فرهنگ نمادها زمين به علت باروري،شکيبايي، زايندگي و مهرباني و فروتني نماد زن وآسمان به علت غرندگي، توفندگي و قدرت نماد مرد دانسته شده، چنانکه مولانا جلال الدين هم در يکي از غزل‌هاي خود به اين مسأله اشاره دارد و مي‌گويد:

زمين چون زن، فلک چون شو خورد فرزند چون گربه
من اين زن را و اين شو را نمي‌دانم ، نمي‌دانم....
غزل ????/کليات ديوان شمس

«گيلگمش» پيش از اينکه «انکيدو» را ببيند موجودي ناکامل است. چون به «انکيدو» بر مي‌خورد در حقيقت نيمه‌ي گمشده‌ي خود را مي‌يابد. شباهت آندو به يکديگر آنقدر زياد است که هنگامي که با هم در ميدان شهر «اوروک» در ميان مردم ظاهر مي‌شوند، حتا مردم معمولي هم آن را در مي‌يابند و حيران مي‌شوند وزمزمه کنان مي‌گويند: «چقدر آن دو به هم مي‌آيند» يا «اکنون گيلگمش جفت خود رايافته است.» (??)
بعد از جنگ هنگامي که «گيلگمش» و« انکيدو» با هم دست دوستي مي‌دهند، در حقيقت دو نيمه‌ي همزادي هستند که به وحدت مي‌رسند يا به روايت «يونگ» آنيما و آنيموسي که يگانه مي‌شوند و آن ازدواج جادويي ميانشان اتفاق مي‌افتد.(??)
بعد از اين يگانگي «گيلگمش» مراحل انساني را مي‌پيمايد و در جهت والايي خود گام بر مي‌دارد حتا به آنجا مي‌رسد که با حمايت «انکيدو» به جنگ غول پليدي که سال‌هاست از وجودش آگاه است اما خود را به نا آگاهي مي‌زند، مي‌رود و اين غول را که جز نيروهاي اهريمني خودش نيست، از ميان بر مي‌دارد يعني در حقيقت بر عليه خود قيام مي‌کند و خود را از شرارت و پلشتي مي‌رهاند و پاکيزه مي‌گرداند.
در همين زمان است که «انکيدو» بيمار مي‌شود و «گيلگمش» که اکنون به هيأت انساني بايسته در آمده، تلخي رنج و بن بست مرگ رادر مي‌يابد و حتا بر مرگ همزاد خويش درد مندانه مي‌گريد و مرثيه‌هاي اندوهبار مي‌خواند. از آن پس ذهنيتي فلسفي مي‌يابد و گرفتارپرسش‌هاي بسياري مي‌شود که ذهن او را احاطه کرده اند و از همين زمان است که آوارگي‌هاي او آغاز مي‌گردد. آ نگاه در جستجوي گياه جاودانگي بر مي‌آيد و آن را نه فقط براي خود - بلکه براي تمامي مردمش - مي‌خواهد. او بر آن مي‌شود که گياه را به «اوروک» آورده و بکارد تا بدينسان پيران را از نگراني مرگ رهايي بخشد. زيرا اکنون که بيهودگي زندگي را در يافته و خود را از مرگ ناچار مي‌بيند، به جاودانگي معنوي يعني برجاي نهادن نام نيک، دل مي‌سپارد اما تمامي تلاش او در اين راه هم بيهوده مي‌ماند و سرانجام قهرمان خسته، به پوچي مي‌رسد و به مرگ چاره ناپذير تسليم مي‌شود.
اسطوره‌ي گيلگمش نخستين داستان تراژيک حماسه‌ي انسان و غم بزرگ اوست که در موجي از ترديد‌ها، سرگرداني‌ها ، اندوه‌هاي انسان و عشق او به بودن، ماندن و اينهمه تلاش‌هاي نافرجام شناور است و گيلگمش قهرمان تنهايي‌هاست که آگاهانه از خدايگونگي خود چشم مي‌پوشد و بسوي تکامل انساني و نهايت مرگ مي‌رود. و در حقيقت پيش از آنکه خيام و کامو و کافکا و... و... به پوچي برسند، ياس فلسفي را در مي‌يابد و پوچي هستي را آزمون مي‌کند.

pirayeh???@hotmail.com
---------------------
پانويس:
گيلگمش چون اسکندر شخصيتي دو گانه دارد. هم افسانه‌اي و هم تاريخي. چنانکه نام شاهي نيز بوده که به تازگي قبرش در عراق کشف شده است.
? - رمز‌هاي زنده‌ي جان /مونيک دو بوکور/ ترجمه‌ي دکتر جلال ستاري/ چاپ اول/ ص??
? - دوره‌ي آثار افلا طون/ ترجمه‌ي محمد حسن لطفي و رضا کاوياني/جلد اول/ص ??? -???
? - نقد و نگرشي بر تلمود/ ص ??.
? - اوستا / گزارش و پژوهش دکتر جليل دوستخواه / جلد دوم /ص ????
? - پاسخ به ايوب/کارل گوستاو يونگ/ ترجمه‌ي فوًاد روحاني ، ص ???
? - زير کلمه‌ي SOUL در فرهنگ The Penguin Dictionary Symbols.
? - با مراجعه به کتاب Man and his symbols / ص ??? و ترجمه‌ي همين کتاب بوسيله‌ي ابوطالب صارمي/ چاپ اول/ انتشارات امير کبير /ص ???.

? - He had long hair like a woman"s , it waved like the hair of Nisaba , the goddess of corn.
The Epic Of Gilgamesh , N , K Sandars , pen guin. page ??.
?- She divided her clothing in two and with the one half she clothed him the other herself ibid , page ??.
?? -... and to me it attraction was like the love of woman. پاسخ مادر :... when you see him you will be glad ; you will love him as a woman and he will never for sake you. ibid , page ??.
?? - I sow the axe and I was glad ; it was like a woman. پاسخ مادر : That axe , you saw , which drew you so powerfully like a woman that is the comrade whom I give you. ibid page ??.
?? - I will go first although I am your lord. ibid, page ??.
?? - When Gilgamesh touched his heart it did not beat. So Gilgamesh laid a veil , as one veil the bride. ibid, page ??.
?? - They said " He is the spit of Gilgamesh " / " He is a match even for Gilgamesh ". ibid , page ?? , ??.
?? - So Enkidu and Gilgamesh embraced and their frindship was sealed. ibid, page ??.

بيگانگي

Fri, 12 Mar 2010 19:40:00 GMT

به نام آن كه مرا از خودبيگانه كرد

آيا با پيوست زندگي به مرگ، انديشه حياتي انسان امري پوچ خواهد شد يا بالعکس، مرگ به آن مفهوم خواهد بخشيد؟

فرض بر اينکه حين حرکت در جاده يي باران در حال بارش است. پس از يک فاصله زماني، بارش باران قطع مي شود و جاده نيز به پايان مي رسد. نکته در اينجاست که جاده همچنان به وجود خود باقي است، اما ديگر از باران خبري نيست. آيا مي توان هستن انسان را به مثابه جاده يي متصور شد که بارش باران امکانات اوست که با به پايان رسيدن جاده تمثيلي از مرگ را نشان دهد؟

جهل

Fri, 27 Nov 2009 13:23:00 GMT

روزي مردي داخل چاهي افتاد و بسيار دردش آمد …

يک روحاني او را ديد و گفت :

حتما گناهي انجام داده‌اي.

يک دانشمند عمق چاه و رطوبت خاک آن را اندازه گرفت.

يک روزنامه نگار در مورد دردهايش با او مصاحبه کرد.

يک يوگيست به او گفت : اين چاله و همچنين دردت فقط در ذهن تو هستند در واقعيت وجود ندارند.

يک پزشک براي او دو قرص آسپرين پايين انداخت.

يک پرستار کنار چاه ايستاد و با او گريه کرد.

يک روانشناس او را تحريک کرد تا دلايلي را که پدر و مادرش او را آماده افتادن به داخل چاه کرده بودند پيدا کند..

يک تقويت کننده فکر او را نصيحت کرد که : خواستن توانستن است.

يک فرد خوشبين به او گفت : ممکن بود يکي از پاهات بشكنه.

سپس فرد بيسوادي گذشت و دست او را گرفت و او را از چاه بيرون آورد…!!